به توکل نام اعظمت ، بسم الله الرحمن الرحیم

عادت کردیم کسایی که اهل کار و تلاشن انقد کار بهشون بسپریم و انقد ازشون توقع داشته باشیم

تا فرسوده بشن و کم بیارن ! و بعد رهاشون کنیم و بریم سراغ بعدی :)

و اونایی هم که خودشونو میزنن به تنبلی به حال خودشون رها کنیم و هیچ توقعی ازشون نداشته باشیم

تا مبادا اذیت بشن ، تا بتونن از زندگیشون لذت ببرن :)


اگر فردا ، هرجایی مشغول به کار شدین :) این رویه رو اصلاحش کنین ! تا نسل بعدی نگن این قبلیا ما رو به باد دادن :)

بزنین پدر این بچه تنبلا رو در بیارین :))